Czytelnia

śliwy japońskie - prunus salicina



Nazwa śliwy japońskie obejmuje gatunek Prunus salicina i jego liczne krzyżówki z innymi gatunkami śliw np. z Prunus americana, z Prunus simoni i innymi. Prunus salicina pochodzi z Chin, ale to japończycy nadali jej znaczenie gospodarcze. Jak pisze prof. dr hab. Z. Grzyb w swoim artykule w Szkółkarstwie ("Śliwa japońska w Polsce", Szkółkarstwo, nr 1/2003): "70% rocznej uprawy śliwek na świecie to właśnie Prunus salicina, zaś popularna u nas, i w Europie, Prunus domestica stanowi zaledwie 20% uprawy śliw na świecie".

Amatorzy śliw japońskich pojawili się ostatnio i w naszym kraju. Jak pokazują ich doświadczenia i obserwacje pracowników ISK w Skierniewicach, spośród ponad dwustu uprawianych na świecie odmian śliw japońskich w naszych warunkach najlepiej sprawdzają się:



Kometa:

  • Drzewo dość wytrzymałe na mróz.
  • Charakteryzuje się dość słabym wzrostem i dużą zdrowotnością.
  • Wcześnie, po posadzeniu, wchodzi w owocowanie.
  • Plonuje obficie i regularnie.
  • Częściowo samopylna; zdecydowanie lepiej plonuje w obecności zapylaczy, np. odmiany Najdiena lub ałyczy.
  • Owoce są bardzo atrakcyjne, średnie (40 g), kuliste, lekko wydłużone.
  • Skórka żółta z bardzo dużym, intensywnym, czerwonym rumieńcem.
  • Miąższ żółty lub żółto-pomarańczowy, aromatyczny, łatwo oddziela się od pestki.
  • Owoce dojrzewają w I i II dekadzie lipca.

Najdiena:

  • Drzewo rośnie średnio silnie.
  • Tworzy bardzo zagęszczającą się koronę.
  • Ma bardzo długie jednoroczne przyrosty - około 2 m.
  • Drzewo jest zdrowe i dostatecznie odporne na mróz.
  • Wcześnie wchodzi w owocowanie; plonuje dobrze i regularnie.
  • Wymaga zapylacza - Komety lub ałyczy.
  • Owoc jest średniej wielkości (35 g), kulisty lub lekko wydłużony.
  • Skórka dojrzałego owocu jest różowo-czerwona.
  • Miąższ jest żółty, średnio zwięzły, niezupełnie oddziela się od pestki.
  • Owoce dojrzewają w II dekadzie lipca.

Shiro:

  • Bardzo atrakcyjna odmiana ze względu na wygląd i oryginalny smak owoców.
  • Drzewo rośnie silnie, tworząc rozłożystą koronę.
  • Wcześnie wchodzi w owocowanie; plonuje obficie.
  • Warto ręcznie przerzedzać zawiązki owocowe i prowadzić letnie cięcie pędów (poprawia jakość owoców).
  • Wymaga zapylacza (ałycza, Santa Rosa, Satsuma).
  • Owoce (35 g) mają sercowaty kształt.
  • Skórka jest żółta, cienka.
  • Miąższ żółty, bardzo soczysty, aromatyczny.
  • Pestka mocno przylega do miąższu.
  • Owoce dojrzewają na przełomie lipca i sierpnia.
  • Smak owoców zależy od pogody - w ciepłe lata jest bardzo dobry.

 

Santa Rosa:

  • jedna z najstarszych odmian (około 1920 r.)
  • w Polsce często spotykana w okolicach Łowicza
  • drzewo rośnie silnie
  • wcześnie wchodzi w owocowanie
  • owoce duże (50 g), kuliste, różowofioletowe, na początku sierpnia
  • miąższ soczysty i smaczny, bardzo aromatyczny, zrosnięty z pestką
  • kwiaty mogą być uszkadzane przez przymrozki

 

Vanier:

  • drzewo rośnie umiarkowanie silnie
  • wcześnie wchodzi w owocowanie
  • owoce duże (50 g), kuliste, żółte z intensywnym bordowym rumieńcem
  • miąższ soczysty, mało zwięzły, bardzo aromatyczny
  • dojrzałość zbiorcza: początek sierpnia
  • odmiana odporna na choroby
  • dobra odporność na mróz

 

powrót do czytelni

 

Winorośl - porady dla początkujących.

Wybór stanowiska
Przed posadzeniem sadzonek winorośli należy dokonać prawidłowego wyboru miejsca sadzenia i zaplanować rozmieszczenie krzewów. Sadząc kilka odmian w różnych miejscach ogrodu należy wybrać stanowiska biorąc pod uwagę ich porę dojrzewania i mrozoodporność. Najlepsze stanowiska w ogrodzie, np. przy ścianach budynków, przeznacza się dla odmian mniej odpornych na przemarzanie, o późnej porze dojrzewania owoców. Krzewy wczesne i średnio-wczesne mogą się zadowolić nieco gorszym stanowiskiem. Należy zwracać uwagę, aby krzewy były nasłonecznione przez cały dzień. Winorośl jest krzewem ciepłolubnym i chcąc uzyskać owoc smaczny lub wino dobrej jakości należy dobrze dobrać stanowisko. Najlepiej nadają się do tego stoki o lekkim nachyleniu południowym bądź południowo-zachodnim. Ewentualne zacienienie dopuszczane jest jedynie w godzinach porannych lub późnym popołudniem.
Przygotowanie gleby
Przed sadzeniem należy przygotować glebę. Oczyścić miejsce, w którym będziemy sadzić sadzonki z zanieczyszczeń (beton, kamienie, odpady metalowe itp.), W sezonie poprzedzającym sadzenie wskazana jest uprawa np. fasoli, grochu, łubinu lub wyki, którą przekopuje się w pełni kwitnienia przed zawiązaniem nasion. Naturalne nawozy organiczne sprzyjają dobremu rozwojowi winorośli. Można nawozić obornikiem w dawce 5-7kg/m2. Obornik rozrzuca się równomiernie na powierzchni gleby i przekopuje na głębokość około 30cm. W ogrodach gdzie zdobycie obornika jest kłopotliwe można go zastąpić kompostem. Kompost stosuje się w dawce ok. 10kg/m2.